Een mooi zaalseizoen voor NKV 1

Begin november ben ik, wegens omstandigheden, alleen voor de selectie komen te staan. Onervaren, onwetend en super veel energie.  Maar waar moeten we beginnen. Welke ploeg moet er staan en welke trainingen moeten er gegeven worden? Ga ik voor de beste spelers en speelsters, ga ik voor het beste team of pakken we daar een mix van?
 
 
De eerste uitwedstrijd, het verre Maastricht. Geen tijd om in te schieten, een ploeg waarvan we niet wisten hoe goed deze echt was en een scheids die al 45 jaar de wedstrijden van NKV fluit. Achteraf blij met onze instelling en scorend vermogen.
 
In de dagen erna kreeg ik persoonlijk iets meer rust. Daan ging mij helpen op de donderdag met de training (zal later zelfs de coachrol van 2 oppakken!!) En Gert bood zich aan, indien beschikbaar, naast mij op de bank plaats te nemen bij wedstrijden. (Super blij mee!!)
 
De eerste thuiswedstrijd tegen KVS'17. Op voorhand een ploeg die mee gaat doen om de bovenste plaatsen. Achteraf gezien totaal niet. Maar wat hadden wij het lastig. Dankzij een strafworp van invaller Roel konden we toch de punten uit het vuur slepen!
 
Meerdere wedstrijden werden zonder problemen gewonnen totdat we een echte wedstrijd hadden in de titelstrijd. In de sporthal van de universiteit tegen Atilla. We begonnen nerveus. Het ging gelijk op tot 6 - 6 en toen stond er een NKV op waar je alleen maar trots op kan zijn. Veel op het schot spelen. De kansen naast je zoeken en vooral een schotpercentage van heel, heel veel! 
 
Wederom werden er weer meerdere wedstrijden gewonnen, verloor onze concurrent zelfs een keer en mochten wij uit naar de Hazenkamp. Wat daar gebeurde? Een stukje historie voor NKV werd daar geschreven. En ja, de tegenstander was niet heel goed, en ja, het was maar de 4e klasse. Maar wie kan zeggen dat hij of zij met zijn ploeg 45 goals heeft gemaakt, op welk niveau dan ook? Ontzettend knap wat daar gebeurde!
 
De kampioenswedstrijd en tevens laatste thuiswedstrijd was tegen Atilla. Vanaf minuut 1 werd duidelijk dat Atilla zich nog niet gewonnen gaf en dat wij echt aan de bak moesten. Helaas kregen wij onze zenuwen niet onder controle, werden er stippen gemist maar stond de ploeg op wanneer het echt moest. Op onderling resultaat zouden wij kampioen zijn en daar zorgden de spelers voor. En helaas, dat kleine smetje, 1x verloren. 
 
Afgelopen zondag dan de laatste wedstrijd op het programma tegen de nummer 3. In een muffige sporthal werden de punten met 16 - 28 naar huis meegenomen. Van de tegenstander Springfield ontvingen wij nog een flesje voor het kampioenschap (dank daarvoor) en op naar Nuenen. Met 2 punten, een kampioenschap (helemaal alleen bovenaan), een flesje en een goed gevoel.
 
En dat goede gevoel is er echt. Deze ploeg is veel meer een team geworden. Veel meer volwassen gaan korfballen en ze stralen meer plezier uit. Nu de uitdaging om dit op het veld, met lastigere tegenstanders ook vol te houden.  Doelstelling op het veld gaat zeker handhaven worden en hopelijk nog meer plezier maar ik denk persoonlijk dat er meer in zit. Maar voordat ik dat hier op schrijf ga ik dat maar even voorleggen bij het team!
 
Tot snel op het Wettenseind.
 
Chantal, Kelly, Lieke, Anouk, Robin, Tim, Dennis, Mike, Gert en alle reserves bedankt!!
 
Geschreven door: Dennis Beemsterboer
Clubnieuws overzicht